POWRÓT

ELOY

Zespół powstał w 1969r. w Hanowerze. Frank Bornemann/pracujący w banku/ i Helmuth Draht /niespełniony muzyk - perkusista THE BLACK STONES/ postanowili stworzyć supergrupe, która przyćmiłaby wszystkie inne niemieckie kapele rockowe. Po trzech miesiącach uformowali skład zespolu w którym poza - śpiewającym i grającym na gitarze - Frankiem i Helmuthem znaleźli się jeszcze: kolega Drahta z THE BLACK STONES Manfred Wieczorke (śpiew, bas i gitara), Wolfgang Stoecker (bas) oraz Erich Schriever (śpiew, organy, fortepian) Erich Schriever syn zawodowej śpiewaczki operowej, dzieki swojemu zaangażowaniu politycznemu nazwany zostal przez kolegow z zespołu "prawdziwym dzieckiem roku 1968". /W przyszłości właśnie to aktywne życie polityczne Erica doprowadzi do konfliktu z Frankiem i Helmuthem, co stanie się bezpośrednią przyczyną jego odejścia z zespołu./

Teksty Ericha Schrievera, buntownicze, hippisowskie i odwazne zwracają uwagę na spustoszenia, jakie w umyśle młodego człowieka czyni wojna /"Song Of A Paranoid Soldier"/ i wysmiewają konsumpcyjny tryb zycia /"Today"/. Schriever na tym jednak nie konczy. Bardzo waznym problemem, jaki porusza w swoich tekstach jest ochrona srodowiska /"Something Yellow"/.

W ostatnich tygodniach roku 1969 zespół zabrał się ostro do pracy. Pomysłów nie brakowało, jednakże chłopcy wciąż nie mogli się zdecydować na obranie optymalnego dla siebie stylu muzycznego. Z czasem z ich zainteresowań wykluła się przedziwna mieszanka jazzu, rocka i klasyki, którą złośliwi - jak zawsze - krytycy szybko ironicznie określili mianem "heavy electric pacific rock". Muzykę tworzyli wspólnie podczas ciągnących się godzinami prób, teksty - w domowym zaciszu - pisał Schriever.

W roku 1970 zespół wygrał w Hanowerze konkurs dzięki ktoremu udało im się zrealizować dwa nagrania w profesjonalnym studiu Nagrane w ten sposob "Walk Alone" i "Daybreak" parę miesięcy później trafiły na pierwszą małą płytkę ELOY, wydaną przez zespół własnym sumptem, rozprowadzaną wśród znajomych, sprzedawaną podczas koncertów i wysyłaną w celach promocyjnych do rozgłośni radiowych. Kontrakt na debiutancki album zostal podpisany! Płyta zatytułowana po prostu "ELOY" (w Niemczech znana również jako "MUELLTONNE") ukazała się, nakładem firmy Philips, w roku 1971. Nagrano ją w ciągu ośmiu dni pod okiem, uznawanego wprost za geniusza, producenta Conny'ego Plancka (znanego m.in. ze współpracy z zespołem KRAFTWERK). Nietypową okładkę, przedstawiającą pokrywę kosza na śmieci, po otwarciu której ukazywało się wnętrze śmietnika z odpadkami na dnie.

W roku 1973 ukazał się album "Inside"- nagrany już jednak w zupełnie innym składzie. Zabrakło bowiem nie tylko Schrievera /którego marzeniem było upolitycznienie zespołu na wzór innych niemieckich kapel- TON, STEINE czy SCHERBEN/, ale również jednego ze współtwórców grupy, Drahta. Po groźnym wypadku samochodowym Helmuth znalazł się w szpitalu, a że kariera ELOY zaczęła wreszcie nabierać tempa Bornemann - nie chcąc zawieszać działalności - znalazł na jego miejsce nowego bębniarza, Fritza Randowa. Początkowo miał on jedynie zastąpić Drahta do czasu jego pełnego wyzdrowienia, w rzeczywistości stał się stałym członkiem ELOY - do roku 1984, kiedy to Bornemann postanowił na cztery lata odpocząć od grania muzyki.

W międzyczasie zespół nagrał przynajmniej trzy płyty, które na trwałe weszły do kanonu - nie tylko niemieckiego - rocka progresywnego: "Power And The Passion" (1975), "Dawn" (1976) i "Ocean" (1977).